تفاوت عمدتاً در دو جنبه منعکس می شود: مواد و سرعت انتقال.
1. این دو ماده متفاوت هستند
کابل های کواکسیال عمدتا توسط مس هدایت می شوند، در حالی که کابل های نوری عمدتا توسط فیبرهای نوری هدایت می شوند.
2. سرعت انتقال این دو متفاوت است
سرعت سرویس کابل فیبر نوری داخلی به 100 مگابیت در ثانیه رسیده است و ارائه دهنده خدمات اعلام کرده است که در نهایت این عدد را به 1 گیگابیت بر ثانیه تا 10 گیگابیت بر ثانیه افزایش خواهد داد. کابل های کواکسیال معمولاً فقط برای انتقال باند پایه با سرعت انتقال 2-20Mbps مناسب هستند.
ویژگی های کابل های کواکسیال و کابل های نوری:
1. کابل کواکسیال از یک هادی استوانه ای بیرونی توخالی (مشبک مسی) و یک هادی داخلی (هسته مسی کابل) که در محور مرکزی قرار دارد تشکیل شده است. هادی داخلی و هادی استوانه ای و نیز هادی استوانه ای و دنیای بیرون با مواد عایق از هم جدا می شوند. ویژگی های آن توانایی ضد تداخل خوب، انتقال داده های پایدار و قیمت مقرون به صرفه است. همچنین به طور گسترده استفاده می شود، مانند خطوط تلویزیون مدار بسته.
امروزه شبکه های کابلی نازک به طور کلی در شبکه های محلی کامپیوتری استفاده می شود. کابل های نازک معمولاً برای اتصالات سیم کشی شبکه نوع باس استفاده می شود. از یک کانکتور رابط BNC نوع T برای اتصال کارت شبکه رابط BNC استفاده کنید و یک مقاومت پایانی 50 Ω را در دو سر کابل کواکسیال نصب کنید.
2. کابل فیبر نوری یک رسانه انتقال کوچک و انعطاف پذیر است که از گروهی از فیبرهای نوری برای انتشار پرتوهای نور استفاده می شود. در مقایسه با سایر رسانه‌های انتقال، کابل‌های نوری عملکرد عایق الکترومغناطیسی بهتر، کاهش سیگنال کمتر، باندهای فرکانسی گسترده‌تر و فواصل انتقال طولانی‌تر دارند. کابل های فیبر نوری عمدتا برای اتصال شبکه های ستون فقرات که به فواصل انتقال طولانی تری نیاز دارند استفاده می شود.
ارتباط فیبر نوری با تولید یک پرتو نور از یک فرستنده نوری به دست می آید که سیگنال های الکتریکی را به سیگنال های نوری تبدیل می کند. سپس سیگنال های نوری به کابل فیبر نوری وارد می شوند و در انتهای دیگر کابل فیبر نوری، گیرنده نوری سیگنال های نوری بارگذاری شده از کابل فیبر نوری را دریافت می کند، آنها را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند، آنها را رمزگشایی می کند و آنها را پردازش می کند. کابل های فیبر نوری دارای فواصل انتقال طولانی و سرعت انتقال سریع هستند که آنها را به بهترین رسانه انتقال در شبکه های محلی تبدیل می کند. نصب و اتصال کابل های نوری باید توسط پرسنل فنی حرفه ای انجام شود.
در حال حاضر دو نوع کابل نوری وجود دارد: کابل های نوری تک حالته و کابل های نوری چند حالته. قطر هسته کابل نوری تک حالته بسیار کوچک است و فقط در یک حالت در یک طول موج کاری مشخص قابل انتقال است. باند انتقال گسترده است و ظرفیت انتقال بزرگ است. کابل های نوری چند حالته فیبرهای نوری هستند که می توانند چندین حالت را به طور همزمان در یک طول موج عملیاتی مشخص منتقل کنند. در مقایسه با فیبرهای نوری تک حالته، فیبرهای نوری چند حالته عملکرد انتقال ضعیف تری دارند.