تفاوت در استفاده از کابل های نوری و کابل ها چیست؟

تفاوت اصلی در استفاده از کابل ها و کابل های نوری در نوع رسانه و سیگنال انتقال است:

رسانه انتقال: کابل ها از هادی ها (معمولا مس یا آلومینیوم) به عنوان رسانه انتقال برای انتقال سیگنال از طریق جریان استفاده می کنند. کابل های فیبر نوری از فیبرهای نوری (معمولاً مواد شیشه ای یا پلاستیکی) به عنوان رسانه انتقال برای انتقال سیگنال های نوری استفاده می کنند.

روش انتقال: سیگنال‌های انتقال کابل از طریق جریان، معمولاً با استفاده از سطوح ولتاژ برای نمایش سیگنال‌های باینری، منتقل می‌شوند. و سیگنال های انتقال کابل نوری با سیگنال های باینری با استفاده از روشنایی و تاریکی نور نشان داده می شوند.

سرعت انتقال: کابل‌های فیبر نوری معمولاً سریع‌تر از کابل‌ها ارسال می‌کنند، زیرا سیگنال‌های نوری بسیار سریع‌تر از سیگنال‌های الکتریکی ارسال می‌کنند و پهنای باند و سرعت انتقال بالاتری را ممکن می‌سازد.

فاصله انتقال: کابل‌های فیبر نوری معمولاً فاصله انتقال بیشتری نسبت به کابل‌ها دارند، زیرا از دست دادن سیگنال‌های نوری در فیبرهای نوری کمتر است و سیگنال‌ها را در فواصل طولانی‌تر منتقل می‌کنند. با این حال، کابل‌ها ممکن است توسط عواملی مانند مقاومت و تداخل الکترومغناطیسی در طول انتقال{1} از راه دور محدود شوند.

ضد تداخل: کابل های نوری مقاومت خوبی در برابر تداخل الکترومغناطیسی و تداخل فرکانس رادیویی دارند زیرا رسانا ندارند و تحت تأثیر تداخل الکترومغناطیسی قرار نمی گیرند. و کابل ها ممکن است تحت تأثیر تداخل الکترومغناطیسی و تداخل فرکانس رادیویی قرار گیرند.

امنیت: سیگنال‌های نوری که از طریق کابل‌های فیبر نوری منتقل می‌شوند قابل استراق سمع نیستند، و این باعث می‌شود که آنها نسبتاً ایمن و برای انتقال داده‌ها با الزامات امنیتی بالا مناسب باشند. سیگنال های الکتریکی منتقل شده از طریق کابل ها ممکن است شنود شوند و در نتیجه امنیت کمتری ایجاد شود.

هدف: کابل ها معمولاً برای انتقال سیگنال هایی مانند برق، صدا و تصویر استفاده می شوند. کابل فیبر نوری معمولاً برای انتقال سیگنال‌های ارتباطی از راه دور مانند اینترنت پرسرعت، تلفن و تلویزیون استفاده می‌شود.